Alle discussies op deze site worden gesloten. Columns worden (zonder reactiemogelijkheid) overgeplaatst naar onze eigen site.

Wat mij het meest heeft getroffen in de film van Wilders zijn de teksten, waarin wordt beweerd dat de islam erop uit is ‘de wereld te overheersen’ door ‘te terroriseren’, door alle niet -moslims ‘te vernietigen’. Wie daarvan overtuigd is, zegt ook dat vreedzaam samenleven met moslims per definitie onmogelijk is. Ik kan niets met dit wereldbeeld: het is hopeloos en ik herken het van geen kanten.

Alweer een aantal jaar geleden kwam steeds meer kritiek naar buiten op immigranten, op andere gewoonten, beperkte kennis van de Nederlandse taal, beperkte inzet voor integratie en relatief hoge criminaliteit bij bepaalde groepen. Een aantal problemen had een link met de andere geloofsopvattingen van immigranten. Het was te merken dat mensen zich jarenlang hadden ingehouden met vragen en opmerkingen hierover, wat leidde tot opgekropte agressie en regelmatig kwetsende uitlatingen.

In reactie daarop en naar aanleiding van heftige discussies naar aanleiding van de moord op Fortuijn en 9/11 heb ik gemerkt dat veel mensen actiever zijn geworden in de politiek en de maatschappij om hier iets aan te doen, om een steentje bij te dragen aan. Het gaat hierbij om zelf verantwoordelijkheid nemen, meedoen en meepraten, vooral om problemen te voorkomen en op te lossen en de samenhang te verbeteren in de eigen leefomgeving.

De afgelopen jaren hebben veel mensen zich ingezet voor het organiseren van gesprekken en ontmoetingen tussen groepen met verschillende culturele achtergronden om de kloven te overbruggen, misverstanden uit de weg te ruimen en problemen bespreekbaar te maken en dat heeft ook zichtbaar positieve effecten. Ik heb regelmatig dergelijke bijeenkomsten bijgewoond en ben onder de indruk geraakt van het enthousiasme van organisatoren en deelnemers. Geen enkel onderwerp is daar taboe en het lukt meestal goed elkaar met respect te blijven behandelen. Gedrag dat in onze rechtstaat niet is toegestaan, wordt in deze bijeenkomsten niet goedgepraat. Er is geen verschil van mening, dat dergelijk gedrag ongewenst is en bestraft moet worden.

Maar het valt mij ook op dat veel mensen niet weten wat er allemaal gebeurt op dit gebied en niet zien wat dat al heeft opgeleverd.

Het is naar mijn idee dan ook cruciaal de groeiende groep die zich voor de goede samenleving in wil zetten, te laten merken dat ze waardevol bezig zijn, dat deze inzet op prijs wordt gesteld en dit ook vanuit de politiek en overheid te stimuleren.

Laten we ons vooral niet blindstaren op doemscenario’s en verder gaan met bouwen aan op de weg die we met elkaar al hebben ingeslagen, laten we in gesprek blijven: vooral in onze eigen buurt en stad. En laten we aan activiteiten op dit gebied meer bekendheid geven.

Hij was overtuigend genoeg met zijn concrete voorbeelden en strakke argumenten in zijn pleidooi voor Turkije’s lidmaatschap. Zo overtuigend zelfs dat je na zijn lezing automatisch in jezelf gaat denken dat Turkije’s lidmaatschap aan de Eu niet alleen een historische noodzaak is, maar ook een morele. Tenminste, als je wilt dat je kinderen, en de generaties na hen in een wereld opgroeien waar vrede en democratie heersen, een wereld zonder geweld, zonder oorlogen, zonder onrecht. Een wereld waarin mensen uit verschillende landen, culturen, beschavingen samenwerken aan duurzame oplossingen voor de eeuwige problemen van de mensheid zoals ziektes, armoede, honger, milieuvervuiling. Volgens Ali Babacan, (tevens al jaren de hoofdonderhandelaar van Turkije met de Eu.) is ‘diversiteit’ in een dergelijke wereld werkelijk een ‘rijkdom’, omdat het op de krachtigst mogelijke basis gebouwd is: de gedeelde universele waarden, zoals mensenrechten, vrijheid en democratie.
Sommige van ons kennen deze toekomstdroom, het hoogste menselijke ideaal, heel goed, maar ook als het hoofdthema van de moderne Amerikaanse mythologie, ik bedoel natuurlijk, de televisieseries the startrek enterprise. Een ideaal, alleen voor degenen onder ons, die na het einde van de geschiedenis nog steeds schaamteloos een idealist durven te zijn!

Maar kan de vrede in de wereld ooit werkelijkheid worden? Volgens Babacan is Turkije’s lidmaatschap aan de Eu, dé grote stap die genomen moet worden op weg naar deze gedroomde wereld. Het proces zal lang duren, zei hij, en het vereist van beide partijen hard werk, geduld, moed, openhartigheid, en vooral realisme. Ja, realisme. Gaat het dus niet daar altijd mis met onze hedendaagse idealisten?
Zie Hirsi Ali bijvoorbeeld, of zelfs Wilders, die zeggen dat zij ons wakker willen schudden.
Maar goed, je krijgt eigenlijk na zo een lezing de neiging om even te dagdromen. Niet perse over een Eu met Turkije, maar over de wereld waar het uiteindelijk om gaat. Ik liep na de lezing snel naar buiten om te roken. Het was koud en het regende, maar anders dan gewoonlijk had ik daar helemaal geen last van, ik voelde me goed. Ik had een realistisch afgewogen dosis van een gezond ouderwets idealisme in mij geïnjecteerd. Terwijl ik van mijn eigen zelfvernietigende gewoonte aan het genieten was, reisde ik even weg van deze oorlog-, geweld- en ellenderijke wereld waarin we leven. Ik was helemaal in gedachten verzonken toen ik ineens wakker geschud werd door een vriendin van me, Ayse. Ze kreeg per sms een bericht binnen met het nieuws: Wilders wil in debat met de moslims! Zijn film is uit, op internet te zien. Hij scheurt, in de film, een pagina uit een telefoonboek en vraagt de moslims om pagina’s uit hun heilige boek, de koran, te scheuren. Zo sta je dan ineens werkelijk tussen de twee werelden in, die zoveel van elkaar verschillen. Die van Babacan die zegt dat er geen snelle oplossingen zijn (hardwerken, geduld, moed, openhartigheid en realiteitszin) en hij weet hoe moeizaam het gaat met de implementatie van mensenrechten, vrijheden en updated-democratie in een land met een moslimmeerderheid die niet gewend is om vrij te zijn, of vrij te denken; en; de wereld van Wilders, de man die verwend is met grenzeloze vrijheden, die zegt dat we de oorloog tegen terreur en geweld zouden kunnen winnen als de moslims pagina’s uit de koran zouden scheuren.

Ayse vroeg me voor de grap: ga jij of ga ik? In ‘debat’ met Wilders bedoelde zij. Eigenlijk wilde geen van ons in debat met hem. Waarom niet? Ik mag natuurlijk niet namens Ayse spreken, maar mijn persoonlijke reden zou zijn: geen van de moslim deelnemers van het Nederlandse debat heeft daarmee ooit iets bereikt of is daarmee gelukkig geworden. Onafhankelijk van het feit of ze nu de islam verdedigden of juist bekritiseerden, werden de levens van de moslim deelnemers aan het debat onnodig gecompliceerd gemaakt. Hun ideeën, hun bijdragen, hun pogingen werden eigenlijk nooit echt serieus genomen. Velen werden bedreigd. Sommigen hebben hun banen verloren. Anderen kwamen in AIVD rapporten terecht. De kans op een goede carrière buiten het debat, waaraan ze tot dat moment hard hadden gewerkt is dus voorgoed verloren gegaan.

Achter deze mensen staan geen enorme netwerken, ook geen belangrijke vrienden. En wanneer ze hulp van anderen ontvingen werden ze verdacht gemaakt of onbetrouwbaar verklaard. Alle allochtonen in het debat zijn in Nederland uiteindelijk niet serieus te nemen excuus allochtonen. Van hen verwacht je eigenlijk niet veel. Daarom zie je alleen nog die lollige moslimdames, vrouwen van halal of zoiets, op de televisie, die behalve hun gezichten en handen alles streng bedekken, (omdat ze de bescheidenheidsplicht van de islam op deze visuele wijze uitvoeren) en om hun moeilijke positie tussen de werelden in te kunnen bewaren, steeds van die hoofddoekgrapjes moeten maken en op de televisie met autochtonen over hun moslim gevoelens spreken.
De rest van de moslims die aan een debat met Wilders mee zouden kunnen doen zijn in feite net zo bang als de niet-moslims of de homoseksuele deelnemers. Vergeet niet dat de meeste slachtoffers van de moslimextremisten, terroristen, gewoon moslim zijn. Meestal ook geleerde ‘gematigde’ moslims. In de film van Wilders zien we dat niet. De aanslagen in New-york en Madrid laat hij wel zien. Maar de aanslagen in Istanboel, in Bagdad en in vele andere steden in de islamitische wereld krijgen we niet te zien.

Hoe voelt het kijken naar Fitna?

Ik heb de film de dag daarna pas kunnen zien. Ik kon mijn tranen niet inhouden. Vooral bij de onthoofdingscènes. Misschien ben ik toch veel te gevoelig in vergelijking met de moslims die in Nederland getogen zijn. Ook kennelijk in vergelijking met de niet-moslims die op de televisie beweren dat de film toch meevalt. Een niet-moslim voelt zich misschien bedreigd, voelt misschien angst, of woede wanneer hij naar de film kijkt. Maar het voelt toch wel heel anders, geloof me, als je jezelf ziet als een cijfer uit de statistieken waar, volgens Wilders, de Nederlanders zo bang voor zouden moeten zijn.

Het is ook zo dat je, wanneer je als een gelovige moslim naar deze beelden kijkt, vooral een diep verdriet voelt. De pijn die je voelt is diep omdat je ziet hoe de geweldpredikers je religie misbruiken. Deze pijn komt dus als extra, gewoon bovenop de rest, angst, woede, onveiligheid. Het is misschien daarom dat geen van de moslims in de media zei, dat hij/zij zich door Wilders’ film gekwetst, of beledigd voelde. Moslims werden tot nu toe in de discussies al vele malen gekwetst, door velen. Maar de pijn die onze eigen broeders en zusters ons aandoen is ondragelijk, ik bedoel de moslims die blindelings in de imams met zwaarden geloven, de gehypnotiseerde jonge mensen die Wilders laat zien, die zich laten misbruiken door deze geweldpredikers met zoveel machtwellust en oorlogszucht. En de machteloosheid die je dan voelt. Geloof me, als ik wist dat ik geweld en terreur door het wegscheuren van koran pagina’s kon bestrijden, zou ik dat onmiddellijk doen. Om te voorkomen dat de islam steeds zo misbruik wordt.
En dan komen daar ook nog de specifieke beledigingen van Wilders bij. Bijvoorbeeld: aan het eind verandert het woord ‘fitna’ in ‘fin’. Zo flauw! Deze film is dus een grap? Zo lijkt het in eens aan het eind, als je ziet wie de film samen met Wilders gemaakt heeft: Scarlet Pimpernel! Ik vermoed dat de moslims die de film gezien hebben dat detail niet echt opmerken of niet weten om wie het hier gaat. Scarlet P is de codenaam van een Engelse aristocraat, -en van zijn netwerk- die tijdens de Franse revolutie, de Franse aristocraten hielp en zoveel mogelijk van deze ter guillotinedood veroordeelde blauwbloedige mensen naar het veilige Engeland smokkelde. (de tijd dus waarin het woord ‘terreur’ voor het eerst gebruikt werd om de dodelijke sfeer in Frankrijk van toen aan te duiden,) Deze naam samen met het woord ‘fin’ maakt de film fitna tot een gemene, flauwe grap. Een grap die bedoeld is om sympathie te verzamelen, of stemmen te winnen van boze, en ontevreden niet-moslims in Nederland. Deze film is niet bedoeld om moslims te provoceren tot geweld. Dat is duidelijk. Maar waarom probeert men steeds in de discussie over de film, inschattingen te maken van het geweld dat hij van ‘de geprovoceerde’, ‘gekwetste’ moslims verwacht? Dat komt dus puur door de epidemische vooroordelen over moslims. Niemand denkt aan het waarschijnlijkere geweld tégen de moslims.

Moslims in Nederland kunnen zeker Wilders’ cynische visie en zijn foute vertalingen van de koran verzen verdragen. (‘Terroriseren’ bijvoorbeeld, helemaal aan het begin van de film, dat moderne Franse woord weer, in plaats van ‘laten afschrikken’ zoals het in de koran staat, om een oorloog juist te voorkomen)

Alsof de koran, in de islamitische wereld zonder uitgebreide kennis van de islamitische theologie, zomaar letterlijk en fragmentarisch gelezen wordt, of mag worden, ontkent Wilders ook het bestaan van de islamitische theologie, filosofieën en de gangbare interpretaties van het woord. Dat is misschien ook beledigend. Maar geen moslim zou zich door deze belediging geprovoceerd voelen tot geweldpleging. Wilders provoceert, denk ik, niet de moslims, maar vooral de jongere niet-moslim kijkers tegen moslims. Die gaan onder invloed van alcohol of drugs weer een islamitische school, of een moskee in brand steken. Ik hoop, net als iedereen, dat de schade die deze anti islamitische propaganda film van Wilders zal veroorzaken, zeer beperkt blijft. Helemaal onschadelijk of onschuldig kan de film nu niet meer worden, vanwege de discussies die aan de film vooraf gingen. De wereld weet nu bijvoorbeeld dat wij een extreem rechtse politieke partij in de tweedekamer hebben. Zo wordt Wilders genoemd bij de nieuwsberichten in vele landen, waaronder Turkije. Dat is voor mij persoonlijk net zo kwetsend, als Wilders’ vergelijking van de islam met fascisme, en zijn vergelijking van het boek van Mohammed met dat van Hitler. Maar ik ga toch geen zelfmoordaanslag plegen. Ayse ook niet denk ik.

Sevtap Baycil
Sevtap Baycili is een Turks-Nederlandse filosofe en schrijfster
Deze columns is uitgesproken tijdens de debatavond op 4 april

Op vrijdag 4 april om 20.00 wordt in het Scheltema Complex (Marktsteeg 1, Leiden) een debatavond gehouden om te discussiëren over de stellingen die Wilders illustreert in de film, de interpretatie van de Soera’s maar vooral ook over oplossingen voor de problemen die met integratie te maken hebben. Tijdens de avond zal de Nederlandse-Turkse filosofe en schrijfster Sevtap Baycili een column uitspreken. Het publiek bepaalt de agenda: iedereen kan stellingen voor het debat inbrengen. Het debat wordt geleid door Tweede Kamerlid Diederik Samsom. Iedereen is welkom, zowel leden als niet-leden.

De PvdA-Leiden heeft al ruim voor het verschijnen van Fitna besloten dit moment aan te grijpen om bij elkaar te komen. De verwachte ophef, emoties, maar ook de discussie die losbarst wil de PvdA op deze manier een positieve draai geven. Niet per se praten over de film, maar de film aangrijpen als moment om te praten met elkaar over de al dan niet aanwezige gevaren die Wilders schetst, een moment nemen om meer te begrijpen over de Islam, maar ook om te zeggen: en zo gaan we samen verder!

De eerste reacties op de PvdA-Leiden site:

Is het niet – albert simonis
gepost op: dinsdag 1 april 2008 – 15:13:21

@albert – Karlijn

Nodig jij – albert simonis

@albert – Karlijn

Nee hoor, – albert simonis

Censuur? – E. Meijer

beste eltjo – Webredactie

@eltjo – Webredactie

@Albert – Tan Toan Hok

Geen misverstand – Tan Toan Hok

Verwarring – E. Meijer

@Hok – albert simonis

@Eltjo – albert simonis

Ik gebruik expres onderkast (zoals hij ook zelf doet) om rene van René te onderscheiden. Floor heb ik niet genoemd; ik kan zijn stukken niet meer lezen als hij niet eens een keer leert dat achter punten, komma’s en andere leestekens een spatie hoort. Het doet pijn aan mijn overgevoelige ogen …
Met de rest van je bijdrage ben ik het eens.

Voorschot – Tristan

@tristan en @hok – Karlijn

Dan wel – albert simonis

mag het via de mail? – Karlijn

even verder – Karlijn

Twee hoofdpunten/stellingen – Johan de Vries

Dikskussie – jonny

stelling 31 – Olaf

stelling 32 – jonny

stelling 33 – jonny

stelling 33 – jonny

De discussie… – Webredactie

…over dit onderwerp wordt vervolgd op http://reageert.wordpress…/debatavond/. Dit om de reacties bij elkaar te houden.

Een beledigende, polariserende en grievende film willen we liefst allemaal verbieden. Uitingen die kwetsbare verhoudingen tussen bevolkingsgroepen kunnen verstoren, horen niet in een democratie thuis. Het recht, het Europese Verdrag voor de rechten van de Mens (EVRM) geeft ook ruimte voor het inperken van de vrijheid van meningsuiting. Artikel 10 van dat verdrag stelt dat de goede naam of rechten van anderen, het voorkomen van wanordelijkheden alsmede de goede zeden redenen kunnen zijn om die vrijheid op te schorten of in te perken.

Dat is wat in 2005 ook gebeurde. Een groep moslims wilden in een kort geding de uitzending van Submission II Fitna van Geert Wilders. Daarom is het verstandig wat elementen uit die uitspraak nader onder de loep te leggen.
tegenhouden. In een juridisch exposé oordeelde de rechter dat daar geen reden toe was. De eis werd verworpen en de film mocht worden vertoond. Dat juridische exposé is interessant genoeg om eens nader te bekijken. De rechter beredeneerde in deze casus misschien te streng, rigide zullen critici beweren. Toch is deze strengheid verhelderend. Ook voor onze reactie op

Eisers vonden fragmenten uit de eerste film en essays van Ayaan grievend en beledigend. Ze haalden een aantal voorbeelden aan waaruit dat ook moest blijken. De rechter oordeelde dat de geselecteerde passages uit de context van de film en ander werk van Ayaan waren gerukt. Die context bepaalde in grote mate de betekenis van de aangehaalde citaten die volgens de rechter misschien ver gingen, maar niet ‘te’ ver. Eis verworpen.

De film was een duidelijke overtreding van artikel 147 van het Wetboek van Strafrecht, luidde de eis. Die overtreding was in deze civiele procedure niet aan de orde, stelde de rechter. Daarover deed de rechter dan ook geen uitspraak. Eis verworpen.

Kon Ayaan geen misbruik van Korancitaten worden verweten? Nee, stelde de rechter opnieuw vast. De citaten waren namelijk correct weergegeven. Hun juistheid werd door de eisers niet betwist. Dus van misbruik is geen sprake. Want waarom zou Ayaan niet uit de Koran mogen citeren? Eis verworpen.

De rechter stelde zelfs dat de eisers een belangrijk punt hadden laten liggen. Ayaan beweerde dat tussen de Koran en de behandeling van vrouwen door moslims een direct verband bestaat. Omdat de eisers niet konden aantonen dat dit niet het geval was, mocht Ayaan dat vinden. Stelde de rechter. De eisers hadden moeten aantonen dat van een dergelijk verband geen sprake is. Eis verworpen.

Conclusie: ‘Het voorgaande leidt tot de conclusie dat gedaagde niet onrechtmatig heeft gehandeld jegens eisers. Daarom zal de vordering (een verbod op Submission, part II, spvdl) worden afgewezen.’ Eis verworpen dus. Ayaan mocht de film uitzenden en een aantal beledigde moslims verloren waarschijnlijk weer wat vertrouwen in de rechtsstaat. Blijkbaar mocht de dissidente ongestraft opmerken dat ‘de moslimman (…) in het algemeen zijn zinnelijke driften – gelijk een geitenbok – niet [kan] beheersen’. Beledigend, zeker. Maar in de context van de strijd tegen de vrouwenonderdrukking toelaatbaar en proportioneel. Oordeelde de rechter tenminste.

Het exposé van de rechter kan als een teleurstellende uitspraak worden uitgelegd. Tegelijkertijd bewijst de uitspraak de zorgvuldigheid waarmee de rechter te werk gaat. En in het losbarstende debat over Fitna zal de nuance waarschijnlijk het eerste slachtoffer zijn. Wie tegen de film is, rept al snel over de wanordelijke chaos die het aanricht, beledigende en grievende uitlatingen van een polariserende peroxide populist. Wie voor de film is, zal teruggrijpen op de dictatuur van Hitler. Toen zijn wij ook bezweken zelfcensuur, politieke correctheid en diplomatie.

Beide debatlijnen zijn zo vruchteloos. Het gaat om de casus Fitna. Die willen we begrijpen en erover debatteren. In haar uniciteit, haar eenmaligheid en complexiteit. Iets vinden mag en moet nu misschien wel. Maar wel met inachtneming van enige tact, zorgvuldigheid en liefst na enig nadenken. Anders zijn we niet alleen teleurgesteld in de uitkomst, maar ook in het debat zelf. En dan creëren we een nieuw probleem.

Sebastiaan van der Lubben
Sebastiaan van der Lubben is PvdA-lid en bedrijfsjournalist

Een aanzienlijk aantal mensen in Nederland heeft angst voor en afkeer van de Islam. Angst en afkeer die waarschijnlijk ook gevoed worden door de fundamentalistische, donkere kant van de Islam. Gruwelvoorbeelden van ophanging, onthoofding en steniging die we in morbide filmpjes op het Internet kunnen vinden, zijn daar ongetwijfeld mede debet aan. Wellicht ook de soms afwijkende wijze van kleding. Gebedshuizen die niet op de onze lijken. Achterlijke uitspraken van imams (bijvoorbeeld over het doden van homo’s). Het vrouwen geen hand willen geven. Hoge criminaliteitscijfers onder vooral Marokkaanse jongeren en soms gewoon omdat het eten anders ruikt. Veel mensen voelen zich unheimisch als ze in de buurt komen van mensen die zij gelet op hun voorkomen een Islamitische achtergrond toedichten. Ze zijn bang voor hun nabije en verdere toekomst: “Kan ik straks mezelf nog wel zijn in m’n eigen Nederland?”

Het door Wilders misbruiken van die gevoelens is schandelijk. Ik geloof niet dat hij in zijn politiek handelen oprecht is. Hij heeft dit onderwerp waarschijnlijk gekaapt uit politiek gewin. Ik weet het: Ik kan het niet bewijzen. Maar Wilders is geen domme jongen. Toch is hij tot nu toe vrijwel elk debat uit de weg gegaan. (Na het uitbrengen van Fitna schijnt daar overigens verandering in te gaan komen.) Wilders komt vaak met oplossingen die geen oplossingen kunnen zijn. Dat weet hij, denk ik, donders goed. Denk aan het verbieden van de Koran, dat hij een fascistisch boek heeft genoemd. Hij biedt niemand enig perspectief. Van een doortimmerde visie op beleid lijkt geen sprake. Overigens lijkt Eshan Jami dezelfde kant op te gaan.

Aan de andere kant moet gezegd dat door het optreden van Wilders deze (angst)gevoelens en afkeer wel meer zichtbaar geworden zijn. Ze zijn niet langer onderhuids; niet langer sluimerend. Of ze al volledig bespreekbaar zijn is nog even wat anders. Of die gevoelens en afkeer terecht zijn, doet niet terzake. We mogen ze niet wegwuiven of wegredeneren. We moeten er wat aan doen! Ook als de reacties en uitlatingen van hen die angst en afkeer hebben, wel eens te ver gaan. We moeten gebrek aan kennis over de Islam wegnemen. We moeten op een verdraagzame manier met elkaar in gesprek komen en blijven. Wilders en zijn Fitna hebben naar mijn inschatting ook opgeleverd dat de Islamitische gemeenschap zich nu meer profileert. Ook dat (overgrote, meestal zwijgzame) deel van die gemeenschap dat op een voorbeeldige wijze in de Nederlandse samenleving functioneert. Men neemt afstand van de uitspraken van Wilders en zoekt (in tegenstelling tot Wilders) naar realistische oplossingen. Men laat zich niet langer over één kam scheren met fundamentalistische extremisten of ander tuig. Dat lijkt Wilders nu losgemaakt te hebben. Dat is winst!

Ik ga voor een maatschappij waar we op een verdraagzame wijze, zonder angst en haatgevoelens op een prettige, gelijkwaardige manier met elkaar samenleven. Ook in Leiden. “Leiden maken we samen!”

Henny Keereweer

Henny Keereweer is Fractievoorzitter van de PvdA-Leiden

Om de discussie prettig te houden, nemen we de disclaimer in gebruik die op onze eigen site geldt. Dat betekent dat we de discussie netjes willen houden. Niet op de man spelen, geen ellenlange verhandelingen, maar leesbare en opbouwende reacties. We zullen dan ook streng met zijn allen modereren. Berichten die niet door de beugel kunnen worden direct verwijderd, zonder discussie. Maar natuurlijk hopen we dat dat niet nodig is!

Veel plezier met de columnreeks!

Op vrijdag 4 april om 20.00 wordt in het Scheltema Complex (Marktsteeg 1, Leiden) een debatavond gehouden om te discussiëren over de stellingen die Wilders illustreert in de film, de interpretatie van de Soena’s maar vooral ook over oplossingen voor de problemen die met integratie te maken hebben. Het publiek bepaalt de agenda: iedereen kan stellingen voor het debat inbrengen. Het debat wordt geleid door Tweede Kamerlid Diederik Samsom. Iedereen is welkom, zowel leden als niet-leden.

Ook zal vanaf maandag 31 maart een columnreeks starten op de site http://reageert.wordpress.com. De columns zijn geschreven door Leidse PvdA’ers en geven invalshoeken voor een discussie. Op maandag, woensdag en vrijdag zal op de site een column verschijnen, waarna twee dagen lang gediscussieerd kan worden bij dat bericht. Iedereen wordt uitgenodigd mee te discussiëren.

De PvdA-Leiden heeft al ruim voor het verschijnen van Fitna besloten dit moment aan te grijpen om bij elkaar te komen. De verwachte ophef, emoties, maar ook de discussie die losbarst wil de PvdA op deze manier een positieve draai geven. Niet per se praten over de film, maar de film aangrijpen als moment om te praten met elkaar over de al dan niet aanwezige gevaren die Wilders schetst, een moment nemen om meer te begrijpen over de Islam, maar ook om te zeggen: en zo gaan we samen verder!